ژیوا

او بی آنکه بداند در دلم داستان دگر دارد....

باور کن حتی بیشتر از نبودن ها توی خودم به نبودن ها فکر کردم حتی توو وقت های بودن تمام سناریوهای وقت های نبودن مرور کردم! بارها و بارها. اخه ذهن مریض من هیچوقت درمان نمیشه. همیشه ترس از نبودنا داره همیشه ترس از اتفاقِ هنوز نیوفتاده داره . کسی چه میدونه شاید داره خودش آماده میکنه.

شاید اگه یهو نبودن بود حتما سنگ کوب میرد شاید...

ولی میدونی چیه؟ من به اولین روز بعد نبودن نمیتونم فکر کنم سناریو؟ نمیتونم! تاب و توان روز بعد از نبودن دیوونم میکنه ...