ژیوا

دیشب یه دوست قدیمی که از قضا اصالتا لُر بود؛ بعد از مدتها و بعد از کلی پرسیدن سوالِ خوبی؟ واقعا خوبی؟ و گرفتنِ جواب معمولی و قشنگِ آره مرسی (عاشق جوابای کوتاه سردم) دوباره از اون اصرار که نه خوب نیستی و از من انکار که نه خوبم و بازم نه قبلا یطور دیگه بودی و بازم از من که یادم نمیاد قبلا چطور بودم؛ در آخر نوشت شاد بودی!

بعدم ویس داد که من خودم لُرم و کُردا رو خوب میشناسم همون اول هم که دیدمت اگه یادت باشه بخاطر فیست پرسیدم کُردی؟ میگفت تو تبحر خاصی داری یه چیزی رو که نخوای طوری منطقی رفتار کنی که انگار هیچوقت از اول حتی کلا هیچی نبوده و این خیلی خوبه این قدرت تو رو نشون میده…!

با همه تعجبم از تیکه آخر جمله ش؛براش نوشتم: کار من از منطق گذشته...

آدمی قبل از اینکه با ژن، اسم، هویت یا هر واژه ای شناخته بشه؛ برا خودش یه شخصیتی داره که اگه از حدش بگذره دیگه چیزی براش اهمیت نداره حتی اگه خدا براش بخواد.

جالبه خیلیا از دور و بیرون نظرات مختلفی ازم دارن و این برمیگرده به لحظه دیدارمون و رفتارمون باهم یا حتی از نوشته هام قضاوت شدم به ضعیف بودن و نداشتن عزت نفس (هر دوش منو متعجب میکنه) !

اکثرا گفتن اعتماد به نفس داری یا مغروری یا چون کوردی فلانی و…….

یه وقتا میپرسم که مگه میشه کسی ۱۰۰ درصد عزت نفس داشته باشه و توو شرایط و موقعیت های مختلف زندگی عزت نفسش آخ نگه! مگه میشه کسی از شکم مادر زاده شده ذاتا با عزت نفس از رحم بیرون بیاد!؟ مثلا یه اسپرم عزت نفس بهش چسبیده باشه و موقع بیرون اومدن بگن عه اینم بهش بچسبونید :)))) :/

نه نمیشه و همش ساختنیه. تو لحظه به لحظه زمین میخوری و هربار زمین خوردن درد داره تو میجنگی و حین جنگیدن هم از دست میدی هم به دست میاری پس اینکه یکسری ابله پیدا میشن و با خودشیفتگی و غرور کاذب بهت میگن ببین تو عزت نفس نداری و بخاطر خانوادته؛ آره من ندارم و لطفا بالامنبری نشو و نسخه های مشکل از خانوادته رو واسه خودت بپیچ. من حتی نمیخوام هم همیشه داشته باشمش ولی میسازمش اصن چیزی که حاضر و آماده س نمیخوام مال شما مال تو. تواِ دماغ سربالا تواِ از دماغ فیل افتاده :)

چطور میتونن برا چیزی که توو هر انسانی متغیره انقد قشنگ و بدون خط و خش نسخه یکسان بپیچن از عجایب خلقته!

خدایی که میگن آدم آفریده؛ سیستمش باگ داشته خیلی وقتا نفهم داده بیرون (خودشیفته شدم مثل شما) :))))))