ژیوا

یه وقتا چنان درگیر یه جریان و تروما میشی که اصن توش حل میشی؛ نمیدونی از کجا امدی، کجا موندی و از کجا دراومدی!

انگار عین تریاک توو چاییشون حل ت میکنن بعدم تفاله آخرش تُف میکنن زمین. آخرش تو درست همون تفاله تف شده چسبیده به زمینی.

همینقد لِه، خسته و آواره. همینقد گمشده...

و این چرخه ادامه داره...