ژیوا

بلاخره به روال عادی زندگیم برگشتم. من اسمش میزارم نقطه امن.

اینبار برعکس سفرای قبل دلم میخواست زودتر برسم خونه. بماند که آخرش از دماغم دراومد که این غیر عادی نبود و من باید این تکرار لعنتی رو قیچی کنم.

دلم واسه دم کردن قهوه های صُبم تنگ شده بود هرچند از اینکه امروز شنبه س اصلا خوشم نمیاد.