ژیوا

دیشب خواب میدیدم کسی که اصلا وجود نداره؛ اومده! برگشته!

چطور میشه کسی که تا بحال ندیدی اصلا نبوده انقدر خوب بشناسیش؟

بچه که بودم تنها خوابی که میدیدم و ازش لذت می‌بردم خواب پرواز توو آسمون و لابلای ابرها بود.

بزرگ تر که شدم کابوس هم بهش اضافه شد بزرگتر هم که شدم خواب پروازم دیگه ندیدم.

از یه جایی به بعد دیگه ندیدم و دلم نمیخواد حتی خواب ببینم اگه خواب پرواز نیست .....

چند وقت پیش چندین شب پشت سر هم دقیقا یه خواب میدیم. شده بودم آخماتون خدای مصر :)))

همش خواب میدیدم توی دریای زلال طوری که کف دریا رو میدیدم شنا میکنم و لذت میبرم از آب و دریا . توی خواب میدونستم همه هستن و نگام میکنن یا مراقبمن شاید؛ ولی هرچی اطرافم نگاه میکردم هیچکس نبود! دنبال آدما میگشتم هیچکس نبود حتی مامان هم نبود و این منو مضطرب می‌کرد....

با اینکه مطظرب میشدم دلم نمیخواست خوابم تموم شه .

یه مدت هم هر روز که میرفتم سرکار خواب شب قبلم واسه همکارم تعریف میکردم پیش خودم فکر میکردم اگه اینکارو کنم روی ناخودآگاهم کم میکنم و دیگه کابوس نمیبینم . که خب انگار خوشبختانه موفق هم شدم :)))

ولی چطور میشه کسی که تا بحال نبوده یهو انگار که سال ها بوده بشه.

خواب هام عجبین ولی نه انقد که بخوام براشون وقتم تلف کنم :)

ولی ناخودآگاهم چراچراچرا چراچرا وقتِ خیلی خیلی خیلی زیاد چرا :))