ژیوا

هیچوقت نتونستم و نمیتونم یه سری ها رو ببخشم. چه دور چه نزدیک .

نبخشیدنم هم از جنس ناله و نفرین و تقاص پس بده و تلافی و واگذاری به خدا پیغمبر نبوده.

نبخشیدنم اینطوریه که دیگه رو طرف هیچ حسابی باز نمیکنم با خودش و روزگارش تنهاش میزارم . دیگه نمیخوامش دیگه نمیبینم و دلم باهاش صاف نمیشه هیچ راهی صاف نمیشه ...

اگه جمعی از فقها و علما(مذهبیونِ محترم) نیان نظر بدن که کینه خوب نیست و کینه دل انسان سیاه میکنه و قلب انسان از خدا پیغمبر دور میکنه و امثالهم؛ بله من کینه ای ام از نوعِ شُتُری.

نمیبخشم چون خودم، روان و جسمم از سر راه نیاوردم نمیبخشم چون دلم نمیخواد که ببخشم.

یجا خونده بودم اتفاقا با من سرد باشید، با من محترمانه صحبت کنید، با من تعارف داشته باشید، اینکه حد خودتون بدونید خوشحالم میکنه.