به قولِ شاعر "آب را گِل نکنیم"
انگار اون کلیپه که میگن وقتی حالت بده چیکار میکنی؟ میگه: شنا شنا شنا میکنم (با ریتم البته)، شامل حال منم میشه...
در اینکه آب با خودش میشوره میبره هم حتی شکی نیست .
از صبح انقد شنا کردم و شنا کردم که دیگه تقلا نکردم و خودم شُل کردم و سپردم به آب.
میدونی آب شبیه زندگیه. تو اگه توش دست و پای الکی بزنی و مدام استرس داشته باشی؛ خسته میشی، سنگین میشی و کم کم تو رو توو خودش میبلعه.
ولی اگه دست و پای الکی نزنی شُل کنی دردش کمتر شه و آروم آروم با ریتم دست و پاهات حرکت بدی یا اصن هیچ کاری نکنی سبک بار میای روی سطح آب یا زندگی.
زندگی کردن، بازی کردنِ و غرق نشدن، شنا کردن.
ما شنا رو بعد از غرق شدن یاد گرفتیم ...
بنظرم هر آدمی باید واسه خودش یه کار یا یه جای مخصوصِ به خودش بلد باشه یه چیزی که فقط برا خودش باشه. خودِ خودِ خودش؛ که اگه کم آورد اگه کارد به استخون رسید که اگه کسی تمامش برداشت برد یه چیزی داشته باشه که بهش پناه ببره...